اولین ایرانی ای که مدالِ جهانی المپیادِ علمی را دریافت کرده است

دکتر امیراعلم غضنفریان در عین جوانی و در دورانی درود حیات گفت که تنها 28 سال سن داشت . امیراعلم در 25 بهمن 1350 روز پیوند قلب ها یا همان روز عشق ، در شهر زنجان در منطقه ی اعتمادیه ی زنجان ، از خانواده ای فرهنگی و فرهیخته متولد شده است . خوب به یاد دارم و به چشمِ خود دیده ام که پدر مرحوم دکتر غضنفریان یکی از خیرینی است که اهدایی هایِ زیادی به مدارسِ شهرِ زنجان تقدیم نموده است .

از اینکه مرحوم دکتر امیراعلم غضنفریان نابغه ای علمی بود هیچ شکی در آن نیست . امیر اعلم نوجوان در همان ابتدا نبوغ خود را به رخ همگان کشیده و با تحصیل در دبیرستان امیرکبیر زنجان ( یکی از بهترین دبیرستان هایِ آن زمان در منطقه شمالغرب و حتی کشور ) در رشته ریاضی دیپلم گرفت ( یکی از معلمان امروز که همسن و همدوره مرحوم غضنفریان می باشد روزی به خودِ من نقل می کرد که پس از آخرین امتحان مقطع دیپلم در دبیرستان امیرکبیر ، بر روی پله های آن با دوستانمان نشسته بودیم و هر کسی اظهار می داشت که پس از دیپلم چه اهدافی دارد ؛ آن معلم بزرگوار می گفت در آن جلسه من روی پله ها بودم و امیراعلم ایستاده بود و حرف میزد و وقتی نوبت به امیراعلم رسید ، وی گفت :  « می خواهم در آمریکا ادامه تحصیل بدهم » ) و پس از آن به خاطر اینکه امیراعلم غضنفریان ، در تاریخِ ایران اولین کسی بود که مدالِ جهانی المپیادِ علمی دریافت کرده بود ، بدون کنکور واردِ دانشگاهِ صنعتی شریف شد . وی قبلا در المپیاد ریاضی کشور مقام اول و در المپیاد جهانی ریاضی در استرالیا ( سالِ 1367 شمسی ) نقره جهان را دریافت کرده بود .

امیراعلم در رشته الکترونیک و در دانشکده برقِ دانشگاهِ صنعتی شریف ، با معدل 19.05 ، دوره کارشناسی را به اتمام رساند ( معدل 19 زمانِ مرحوم غضنفریان ، در حال حاضر می بایست از 20 هم فراتر رود ! ) . لازم به ذکر است که مرحوم دکتر امیراعلم غضنفریان در دانشگاهِ شریف پیانو نواختن را هم شروع کرد . در این دوره ، امیراعلم به عنوان برترین دانشجویِ شریف بدونِ کنکور راهی کارشناسی ارشد شد  و در سه ترم در رشته الکترونیک با معدل 19.20 موفق به اخذ فوق لیسانس گردید ، که تا به امروز بالاترین معدل سه ترمک در دانشگاه شریف می باشد .

دکتر غضنفریان با توجه به درخواست هایِ مکرر از کشورهایِ مختلف برای تحصیل و حتی پناهندگی ، هیچ کدام را نپذیرفت و خود ، راهی دانشگاهِ استانفورد یا استنفوردِ ایالات متحده ی آمریکا شد . در این دانشگاه نیز امیراعلمِ جوان در گرایشی دیگر از رشته ی الکترونیک مشغول به تحصیل شد و در آزمون ورودی این دانشگاه رتبه سوم را کسب کرد . دکتر غضنفریان تقریبا 4 سال در استنفورد به تحصیل پرداخت و با بهترین معدل از دانشگاه استنفورد فارغ التحصیل شد ( معدل وی در دکترا : 4.0 از 4.0 GPA ) .



دکتر امیراعلم غضنفریان در سال 1998 میلادی همزمان با تکمیل پایان نامه دکترایِ خود ، هفت مقاله ی علمی نیز در مجلات معتبر جهان به چاپ رساند و همزمان در کنفرانس هایِ علمی ، تحقیقات و پژوهش هایِ خود را ارائه می داد .

درست در همین ایام و در حدود سن 27 سالگی ، دکتر غضنفریان مبتلا به سرطانِ لنف گشته و در آمریکا بستری شد . با تمامِ تلاش هایِ فراوانی که صورت گرفت متاسفانه در پاییز سال 1378 ، همزمان با مبعث رسول اکرم (ص) در ایالات متحده دار فانی را وداع گفت و به سویِ ابدیت پر کشید و در زادگاهش شهر زنجان به خاک سپرده شد .

در همان ایالت که دکتر غضنفریان مشغول به تحصیل بود ، پس از فوتِ ایشان یک هفته عزایِ عمومی اعلام گردید و این در حالی است که درست به یاد دارم در ایران فقط در اخبارِ علمی و فرهنگی کانالِ 2 گفته شد که : « دکتر امیراعلم غضنفریان دکترای. . . در ایالت . . . درگذشت » ؛ نیازی به عزایِ عمومی در ایران نبود اما این خبر حتی یک بیوگرافی ساده هم از مرحوم دکتر امیراعلم غضنفریان نداشت !

یکی از همکلاسی هایِ خارجی دکتر که در مراسم وی شرکت کرده بود ، معترف بود زمانیکه اساتید دانشگاهِ استنفورد غیبت داشتند ، امیراعلم مشغول به تدریس به دانشجویانِ هم دوره ی خود می شد . از آشنایان و از یکی از اقوام ایشان شنیده ام که وقتی پزشک ها بر بالین او برایِ مدت زنده ماندن آن مرحوم پچ پچ کنان بوده اند ، وی از آنها خواسته تا با صراحت نظرِخود را ابراز کنند و بعد از آنکه دکتر امیراعلم غضنفریان از آن مطلع می شود ، از پزشکان تشکر می کند که : « از خداوند سپاسگزارم که مرگم را پیشاپیش به من اطلاع داده است و من می توانم در این مدت مراقبت بیشتری از خود بنمایم » .

در سنگِ مزارِ دکتر امیراعلم غضنفریان به درخواستِ خودِ وی عبارتی از مهاتما گاندی با این مضمون درج شده است : « چنان زندگی کن که گویی فردا خواهی مرد ؛ و چنان بیاموز که گویی تا ابد زنده خواهی ماند » . استاد راهنمایِ دکترای مرحوم غضنفریان گفته است : « من در تمام دوران تدریس در دانشگاه و تحقیقات علمی خود دانشجویی مانند ایشان نداشته ام و شاید تا آخرعمر نیز دیگر دانشجویی مانند ایشان نداشته باشم » .


مرحوم دکتر امیراعلم غضنفریان به لحاظِ سنی کم زیست ولی به قولِ اطرافیان و دوستانِ داخلی و خارجی اش یکی از نوادرِ روزگار هم در علم و هم در اخلاق و انسانیت بود . حال بگذریم که دانشگاهِ استفورد برای امیراعلم ، چه در زمان بیماری اش و چه پس از مرگش سنگِ تمام گذاشته است . خاطراتی هم درباره طولِ تحصیلِ وی در آمریکا شنیده ام که چگونه دانشگاهِ استنفورد برایِ از دست ندادنِ این استادِ برجسته ، قبل و بعد از بیماری اش چه کارها که نکرده . در شهر زنجان اکنون یک خیابان به نامِ این فرزانه ی علم و نابغه ی جهانی مزین گشته است .

برایِ برخی اطلاعاتِ این مطلب از وبلاگِ «زندگی نامه دکتر مهندس امیراعلم غضنفریان » ،  نوشته ی آقایِ حمید تقی بیگلو نکاتی برداشت شده است .

نظرهایتان مطمئنا مفید و دلگرم کننده خواهد بود